Hoe hou je ze er bij?
In onze gemeente zijn er verschillende jonge stellen. Het ene stel is meer, het ander is minder betrokken. Toevallig bestaan deze stellen bijna allemaal uit een partner die kerkelijk is en een partner die dat niet is. Dat bracht een wijkouderling op het idee om de stellen uit te nodigen voor een etentje met elkaar.
We maakten echte uitnodigingen voor een verwen-etentje achter de kerk. De datum stelden we in overleg vast en boden kinderoppas aan. Twee gemeenteleden kookten een driegangenmaaltijd. De tafel werd netjes gedekt en er was een kletspot met onderwerpen voor als het gesprek stil zou vallen. Dit bleek niet nodig te zijn.
Wat we na afloop van de stellen hoorden was dat ze het erg gezellig hadden gehad. Ze hadden elkaar beter leren kennen en er was tijd geweest om met elkaar dingen te delen. Ze lopen elkaar vaak mis bij de kerkdiensten omdat ze niet altijd komen. Dit was een goede gelegenheid geweest elkaar te vinden.
Sindsdien is er twee keer per jaar een etentje. De pastoraatsgroep zorgt dat er een datum komt want anders komt het er niet van. Ook zorgen zij dat de tafels gedekt zijn. De stellen nemen ieder een gerecht mee.
Ik weet niet of het hierdoor komt, maar ik heb het idee dat ze elkaar nu op andere momenten ook beter weten te vinden. Aankomend jaar gaan we dit ook opstarten voor veertigers.
Vanuit Uithuizermeeden kreeg ik een reactie met een initiatief dat hier op lijkt. Daar krijgen nabestaanden na de begrafenis een uitnodiging voor een bijeenkomst met andere nabestaanden. Twee keer per jaar, in oktober en februari, is iedereen welkom om elkaar te ontmoeten en om gedachten te delen naar aanleiding van een onderwerp of gedicht. Ik begrijp dat het mensen op een bijzondere manier samenbrengt omdat er veel herkenning is in elkaars verhalen.
Ik kan me voorstellen dat dit soort bijeenkomsten niet alleen mensen met elkaar verbindt waardoor ze zich thuis voelen, maar dat het ook de druk op het pastoraatsteam vermindert. Niet alle gesprekken en niet al het contact met een mede-gemeentelid hoeft dan met de wijkouderling (of wijkheer of wijkdame) te zijn.
Ik ben benieuwd of er in jouw gemeente ook dit soort groepen zijn en hoe jullie dat aanpakken. Ik hoor het graag.