Na de kindernevendienst: puber in de kerk.
Als moeder van vier inmiddels jongvolwassen zonen, weet ik hoe moeilijk het is pubers mee te nemen naar de kerkdienst. Het is te vroeg en te saai. Als voorganger kun je daar uiteindelijk niet veel aan veranderen, merkte ik. Gelukkig kregen onze zonen de kans actief betrokken te zijn bij de kerkdienst. Ze bedienen de beamer of de camera, of ze helpen bij de kindernevendienst. Dat maakt het vertrek ’s morgens naar de kerk voor ons als ouders makkelijker en de dienst voor hen aangenamer.
Deze ervaring was de basis voor het plan voor de pubers in de kerk. De groep-acht-leerling die op het punt staat de kindernevendienst te verlaten, nodig ik uit op mijn werkkamer. Met limonade en koekjes erbij maken we kennis. Ook hebben we het over de overstap-dienst (De kerkdienst waarin er afscheid wordt genomen van de kindernevendienst en ze welkom worden geheten in de kerk). Welke liederen of filmpjes vinden ze mooi? Wat vinden ze belangrijk om te laten zien of te vertellen? Het wordt een persoonlijke dienst waarin de gemeente de groep-achter leert kennen als puber.
Ook bekijken we welke taak ze in de kerk willen gaan doen. De diaconie assisteren, beameren, filmen, leiding geven aan de kindernevendienst, de koster helpen, bloemschikken etc. We zoeken samen naar een taak die bij hen past en naar iemand die deze taak al doet in de gemeente. Deze persoon wordt het kerkmaatje van de groep-achter. Behalve dat ze samen actief zijn in de kerk(dienst), zoeken ze elkaar ook af en toe op voor een praatje.
Tot slot bespreken we of er een opa of oma is waarmee ze over de Bijbel willen praten. Een ander vertrouwd persoon kan ook. Maar uit de literatuur blijkt dat wanneer er een generatie tussen zit, dit bij pubers beter werkt. Dit is een nieuw project*. Er zijn niet genoeg pubers in de kerk om een groep te vormen die bij elkaar past. Individueel catechese door de predikant is te “zwaar”. Catechese in een ander dorp volgen, verwatert snel. Vandaar dit nieuwe project. Ik schrijf een aantal keren een brief aan het kleinkind en de grootouder. Zij spreken af bij een kopje thee met koekjes. Ze lezen samen de brief en praten over de vragen. De grootouder hoeft dus geen les te geven. Ik hoop dat er zo bijzondere gesprekken ontstaan. (Onder het kopje “materiaal” vind je de brieven. Je kunt hier gebruik van maken en de namen invullen. Er zijn brieven op verschillende niveaus. Ik hoor graag van je hoe het bevalt en of je nog tips hebt).
Bij de overstapdienst krijgt de ex-groep-achter een afscheidscadeautje van de leiding van de kindernevendienst. De ouderling van dienst geeft als welkomstcadeautje een boekje met teksten van de gemeenteleden. (Gemeenteleden hebben twee zondagen de gelegenheid gehad om een inspirerende tekst, gedicht of bemoediging in dit boekje te schrijven.) Het kerkmaatje en de taak die gekozen is wordt bekendgemaakt en in gebed vragen we om zegen. Na deze dienst horen ze niet meer bij de kinderen en worden ze aangemoedigd meer volwassen deel te zijn van de gemeente.
Dit plan is ontstaan omdat er weinig leeftijdsgenoten zijn. Maar elk nadeel heeft ook zijn voordeel. De pubers kunnen zo persoonlijk aandacht krijgen en hun eigen unieke plek vinden.
Voor jongeren in de ring Eemsdelta worden een paar keer per jaar activiteiten georganiseerd. Zo kunnen ze toch andere jongeren ontmoeten die ook betrokken zijn bij een kerk.
*Toen een jaar later weer een puber afscheid nam van de kindernevendienst hebben we besloten hen samen bij mij catechese te gaan geven. Voor twee andere pubers worden de brieven nu opgestart.